jan 18

Etappe 13, Het zit erop.. De plak is binnen!!

Etappe 13, Het zit erop.. De plak is binnen!!

Sjaak Martens reed zijn Husqvarna netjes naar Rosario. Zelfs nu nog kon er zat gebeuren!

Uiteraard was niemand van plan om nog iets tussen de start van de special en het in ontvangst nemen van de medaille op het podium in Rosario te laten komen, maar toch waren er in het eerste deel van de special al diverse rijders vies gevallen.

“Ik moet er niet aan denken,” zei Sjaak dolgelukkig na ontvangst van zijn medaille. “Dan ben je zo dichtbij en dan glipt het zo door je vingers.” De 180 kilometer lange proef die na een hele zware tweede week eindelijk richting Rosario ging, was nog een gevaarlijke. “Al in het eerste deel waren er nog zo veel die nog even iets meemaakten waardoor het zomaar afgelopen kon zijn. Het terrein was slecht, veel gaten en kuilen die niet in het roadbook stonden, dus het was echt uitkijken geblazen. Er lagen er al zoveel ondersteboven dat ik echt bij mezelf dacht; ‘Kom op Sjaak, koppie erbij nu! We zijn er bijna..” Dat Sjaak het niet aan het toeval over ging laten was duidelijker dan ooit tevoren. Vastbesloten op te gaan halen waar hij zo hard voor getraind en afgezien had, streepte hij kilometer na kilometer af.

“En nu lekker naar mijn gezinnetje!”

Ruwe bolster en een blanke pit..

De woorden vallen bij Sjaak al snel. “Alles is ingeleverd en straks gaan we eten met het hele team als afsluiter van twee indrukwekkende weken. Ja en dan wil ik eigenlijk ook wel heel graag naar huis. Lekker naar mijn gezinnetje!”

Mooie woorden van een taaie, hard werkende, stoere kerel, die na twee weken vol motoren, benzine, zand, stof, rotsen, stenen en oprapen, sjouwen, zeulen, afzien, en blijdschap, het liefst nu gewoon naar huis gaat. Naar zijn lieve vrouw Antoinette die achter de schermen alles draaiend heeft gehouden. Niet alleen tijdens Dakar, maar ook vooraf was dat onmisbaar. “Als je gezin er niet achter staat kun je het wel vergeten. Ik heb kunnen trainen wanneer ik maar kon, doordat thuis alles door Antoinette opgevangen en geregeld werd. Eigenlijk lift het hele gezin het hele jaar op de Dakar mee. Het is veel rekening houden met.. En daar ben ik heel dankbaar voor!”
De podium ceremonie was geweldig volgens Sjaak. “Ik voelde me bijna een fabrieksrijder! Alles was al zo ontzettend goed geregeld bij het team van Henk Hellegers en nu stonden ze er ook bij op het podium. Het was hartverwarmend. Ze geven je gewoon het gevoel dat ze er net zo trots op zijn als jijzelf.”

jan 5

De Dakar is begonnen!

De Dakar is begonnen!

De Dakar is begonnen!

De podiumceremonie
Die was zo voorbij. Dat ging een stuk sneller dan anders. Er waren minder festiviteiten omdat de startlocatie eerst in Peru zou zijn. Totdat zij zich terug trokken als deelnemend land uit de Dakar rally.

Terug naar Buenos Aires dus, waar het door de kortere voorbereiding een stuk rustiger was. Minder festiviteiten en minder chaos. Daar ging de start en podiumceremonie wel wat sneller door.

De deelnemers konden lekker op tijd aan de verbindingsroute beginnen.
Om vervolgens halverwege de special van 11 km te rijden. Die korte special was slechts bedoeld om een startvolgorde te bepalen voor vandaag.
De eerste echte rallydag van 2016.

Sjaak zei van tevoren al dat er meer te verliezen dat te winnen is op zo’n kort stukje. De tijden liggen op zo’n minispecial zo dicht bij elkaar dat het geen zin heeft om brokken te maken op de eerste dag. Wat had hij daar gelijk in toen hij dat zei. Er zijn toch meerdere rijders met problemen terug gekomen.

In de special kwamen de rijders een “plasje” tegen waar ze doorheen moesten. Er zaten verraderlijke diepe stukken in waardoor er diverse rijders in de problemen zijn gekomen. Als de motor te diep in het water terecht komt, kan er water in het luchtfilter terecht komen. Dat kan flinke problemen geven. Alle motoren zijn in Rosario aangekomen maar sommigen hingen op sleep en er zijn al blokken gewisseld..

Sjaak mocht de 70ste tijd noteren vanuit een startlijst met zo’n 130 deelnemers! Daar was hij best tevreden mee. Zeker als je bedenkt dat er maar 1 minuut en 20 seconden tussen zijn tijd en de nr 1 zit.

jan 4

Podium ceremonie, eindelijk starten!

Podium ceremonie, eindelijk starten!

Het was warm maar gezellig in de rij met wachtende deelnemers. Iedereen komt daar voor hetzelfde dus dat schept een soort automatische band. Strijdmakkers kun je het bijna noemen. Man en machine tegen de elementen..

Zoals goed op de foto’s te zien is, is het er echt een gekkehuis! De foto’s van het publiek zijn genomen door Gwen, die stond er tussenin en dan pas kun je echt zien dat het rijen dik langs de kant staat. De podiumstart is niet meer dan een rondje door de stad. Sjaak vond het prachtig! Zo af en toe eens stoppen om mensen gelegenheid te geven om foto’s te maken. Als een echte superster reed hij daar rond.

 

Eindelijk is het zover.. Het allereerste roadbook is in handen en de mannen zijn er meteen mee aan de slag gegaan. Een roadbook inkleuren is een serieuze klus. Eigenlijk bekijk je de hele route al plaatje voor plaatje en streep je in een kleur aan wat je denkt dat belangrijk is onderweg. Bijvoorbeeld een gevaarlijk punt extra arceren omdat je onderweg behoorlijk zit te hobbelen op de motor en kleurtjes gewoon beter opvallen. Er is dan veel sneller in één oogopslag te zien wat er komen gaat. Met een beetje logica is er wel wat van te maken; groen voor rechtdoor, blauw voor de richting veranderen en roze voor gevaar. In de foto rechts onderin zie je ook nog in het oranje C210. Dat is een zgn. capstand. De koers die je op de gps aan moet houden. Dat zal dus waarschijnlijk betekenen dat er geen weg is om te volgen en dan krijg je een richting.