jan 12

Marathon etappe deel 1 – een nachtmerrie

Marathon etappe deel 1 – een nachtmerrie

Vandaag reden de mannen het eerste deel van de marathon etappe. Sjaak heeft in het eerste deel netjes stand gehouden op ziijn positie en wist zelfs tussen Waypoint 5 en 6 maar liefst 10 plaatsen te pakken van 63 naar 53! Harstikke goed. Het was een enduro-achtige proef waar Sjaak na alle enduro’s die hij afgelopen jaar als training heeft gereden goed op zijn gemak was. Totdat het begon te regenen..

Dit was de eerste keer dat ik Sjaak “minder” positief aan de telefoon had. “Een nachtmerrie was het, echt niet normaal meer” vertelde hij. Zijn vrouw had hem al gesproken en liet weten dat Sjaak een uurtje bij moest komen en dan zou bellen over zijn dag voor de nieuwsbrief.

Hoe later de rijders binnen komen, hoe duidelijker het wordt dat zij echt last hebben gehad van de stortregen en het onweer. De mannen wat verder vooraan in het klassement zijn met spetters binnen gekomen dus die hadden geluk. “ik heb met de enduro’s en met trainen ook wel genoeg regen gezien maar dit was echt anders. Een half uur met een aantal rijders bij een rivier staan kijken en we wisten niet hoe we er ooit doorheen moesten komen. Zo breed en zo diep.. Wel 100 meter.. Helemaal niet meer normaal! Ik ben toen samen met een andere rijder een alternatieve oversteekplaats gaan zoeken en we zijn er een stuk verderop maar gewoon overheen geblaft. Het moest maar gewoon”.

Het risico dat Sjaak hiermee heeft moeten nemen is niet klein. Hij heeft met het oversteken van de rivier tot de tank in het water gereden. Als de motor dan water “binnen krijgt” is het gedaan.. Het lijkt erop dat dat het probleem van Jan van Gerven is vandaag, één van de rijders van het BAS Dakar team. Die staat op het moment van schrijven van deze nieuwsbrief nog steeds stil.

Het is in de bergen een stuk kouder en als je dan tot op het bot nat bent, is dat echt heel erg vervelend. Sjaak ging hartstikke goed maar besloot, toen hij zijn vingers niet meer voelde, om het wat rustiger aan te doen. Hij heeft op zijn tandvlees de finish gehaald.. “Er komen nog steeds rijders onderkoeld binnen”, zei Sjaak. “Ik ben echt niet de enige die het niet leuk heeft nu”. De eerste rijders waren wel droog aangekomen dus Sjaak ging toch maar onder de dekens uit om te kijken of hij van Hans Vogels even een droge broek kon lenen.

jan 10

Rustdag, maar niet voor Gwen

Rustdag, maar niet voor Gwen

De rustdag is fijn voor de rijders. Sjaak heeft de hele dag zo veel mogelijk gelegen en uitgerust om zijn lijf de nodige rust te geven. Laat in de middag lag hij nog in zijn tent. “Zo even eten en mijn spullen klaar maken voor morgen en dan mijn bed weer terug in “, zei Sjaak. Gelijk heeft hij.

De rustdag voor de motorrijders is werkdag voor de monteurs. De motoren worden eens extra onder handen genomen omdat er nu de hele dag tijd is om alles eens rustig te bekijken. Kaal strippen, alle waardes meten, zo nodig, of preventief onderdelen vervangen en weer dichtbouwen.

Gwen Cuppen is de stille kracht achter Sjaak Martens. Zonder goede monteur begint een motorrijder ook niet veel. De hele rally hangt af van de staat van de motor. Blind vertrouwen heeft Sjaak in Gwen. Gwen is al een paar keer als monteur mee geweest naar Dakar. In eerdere edities was hij mee als monteur van Henk Knuiman. Henk Knuimen, die alle edities die hij heeft gereden – maar liefst 10 – heeft uitgereden.
Voor Gwen was de motor van Sjaak wel nieuw. De motoren van Henk Knuiman waren nog uitgerust met carburateur in plaats van injectie. De motoren waren zo nieuw dat er niet eens boeken van waren om uit te leren of om in na te kijken wat bijvoorbeeld een bepaalde waarde moet zijn. Gwen heeft daarom alle beginwaardes opgeschreven zodat hij daar op terug kan kijken of alles nog goed is. Slim opgelost. Van Henk Knuiman heeft hij geleerd om met lijstjes te werken. Henk was altijd een pietje precies. Met die lijstjes werkt Gwen nog steeds maar dan aangepast op de injectie dus er zijn een paar kleine dingetjes veranderd.

Rallymaniacs deed een interview met Mark Wassink, de monteur van Hans Vogels en met Gwen. Daarin werd onder andere gevraagd of er verschil was voor Gwen om met Henk of Sjaak te werken. “Ze zijn allebei heel erg precies, maar voor Sjaak moet de motor eruit zien om door een ringetje te halen. Elk boutje moet eruit zien zoals het er vanaf de fabriek uit zag. Het mag eigenlijk niet te zien zijn dat er aan gesleuteld is. Optisch is hij dus veeleisender dan Henk” zegt hij lachend.

Als de heren coureurs morgen van start gaan, begint de rustdag van de heren monteurs. Gert-Jan Reijnders is de chauffeur van de servicetruck en manus van alles. Hij zorgt erg goed voor de monteurs die eerst onderweg zijn naar het volgende bivak, om vervolgens vrij snel aan het werk te moeten. Hans Vogels bijvoorbeeld komt vaak tegelijk met de service aan in het bivak. Gert-Jan zorgt voor een natje en een droogje terwijl de mannen aan het sleutelen zijn en haalt regelmatig de afgelopen olie vast weg en ruimt spullen weer op etc. Toch is het volgens Gwen fijn om even een dagje rustig aan te doen en eens te scheren. Grappig.. Mark Wassink gaf precies hetzelfde antwoord..

jan 9

Etappe 6, feestje

Etappe 6, feestje

Sjaak heeft vandaag weer wat tijd verloren. “Ik zat weer helemaal verkeerd” zei hij. Sjaak is een beetje aan het ronddolen geweest maar dat deden een paar top tien rijders ook dus dat is helemaal geen schande.
Het enige dat je dan op zo’n moment kan doen is helemaal terug naar het begin en gewoon opnieuw beginnen. Goed kijken zodat je niet weer dezelfde fout maakt. Roadbook weer helemaal terug zetten op het punt dat je zeker weet dat je goed zit en weer proberen. Het stof maakt het allemaal niet makkelijker. Soms zie je gewoon niet goed genoeg waar je heen moet of denk je dat je ergens heen moet doordat daar stof hangt van andere rijders, maar die stofwolk kan door de wind wel helemaal verplaatst zijn. Dan zit je dus nog mis..

Mooie forse klimmen zaten erin vandaag en de motor loopt perfect. Die geeft geen klap verkeerd! “Tijd verloren..? Ach ja.. Het is sowieso al helemaal geweldig om deel te kunnen nemen aan dit feestje” zei Sjaak. “We zijn tenslotte pas op de helft en er kan nog zo veel gebeuren”. Hij maakt zich dus niet te druk en houdt lekker het koppie erbij. Geen gekke of domme dingen doen staat voorop. Gewoon dag na dag uitrijden en weer naar de thuisbasis in het bivak zien te komen.
Morgen is het de welverdiende rustdag voor de motorrijders. Sjaak was er wel aan toe. Telefonisch contact was prima maar niet te vroeg! eerst is het tijd om uit te slapen! Contact krijgen was moeilijk vandaag. Bellen vanuit het bivak is erg lastig, zo niet onmogelijk. Antoinette, de vrouw van Sjaak liet even weten dat contact vanuit Nederland daarheen wel mogelijk was. Tsja.. Die ene zendmast zal bij binnenkomen van al die deelnemers wel overbelast zijn..

jan 5

Etappe 2, boenderen..

Etappe 2, boenderen..

“Sjonge ik ben he-le-maal kapot”! Was het eerste dat Sjaak zei aan de telefoon vanavond. Hij klonk ook echt moe en ik had als trouwe nieuwsbriefschrijfster en fan de hele dag al meegekeken via allerlei kanalen op internet en ontzettend meegeleefd. Wat een zware etappe! En wat knap dat Sjaak de finish heeft gehaald.. De etappe is uiteindelijk een stuk geneutraliseerd en de deelnemers die nog op de route zaten, zijn naar het bivak gestuurd omdat het echt te heet was.

De finish halen heeft hij aan helemaal niemand anders te danken dan aan zichzelf. Gaandeweg het telefoongesprek wordt duidelijk dat hij constant aan het nadenken is gebleven. Niet omvallen, rustiger aan, het is hier lastig wegkomen, rustig door laten rollen, gas houden hier anders val je om enzovoorts.. Deze etappe heeft veel gevraagd van de lichamelijke en de geestelijke conditie.

Op een gegeven moment waren de benen van Sjaak zo moe dat hij moeite had om te blijven staan. Lastig, als je door kilometers fesh fesh moet ploegen en het gewicht zoveel mogelijk achterover wil houden om het voorwiel lichter over dat mulle stofspul te krijgen. Vervelende sporen waardoor je rare zwabbers maakt en dwars door de bosjes moet boenderen zoals (Sjaak dat zo mooi kan zeggen) om maar niet tot stilstand te komen. Sjaak heeft heel wat afgeboenderd vandaag! Als je in die losse stofbende stil komt te staan, kom je zowat niet meer weg door gebrek aan grip.

De laatste 100 kilometer was niet anders dan knippen, knippen en nog eens knippen.. De eerste 20 kilometer ging wel aardig maar er begon bij Sjaak ineens te dagen dat er voorlopig echt geen einde aan zou komen. Het besluit om wat gas terug te nemen was een heel wijs besluit. Hij werd wel ingehaald door een aantal rijders maar die gingen kilometers verderop op hun beurt weer helemaal stuk en reed Sjaak ze weer voorbij. “Elke 100 meter was aftellen, er kwam geen eind aan. Zoals de “oude” Schram altijd zei: we hebben het hier niet over een boerenkool rondje“..

De dag van morgen, de derde etappe:
Start: San Juan Finish: Chiliceto
437 km verbinding en.
Totaal 657 km voor de boeg.

jan 4

Etappe 1, de kop is eraf!

Etappe 1, de kop is eraf!

En wat voor kop.. Er was zo veel meer te verliezen dan te winnen tijdens de eerste etappe. De special stage was er eentje met ontzettend lange paden. Lang en ver rechtdoor dus met hoge snelheden. De teller heeft gemiddeld ergens tussen de 120 en de 160 kilometer per uur gestaan. 166 kilometer per uur is de topsnelheid die Sjaak vandaag heeft gehaald. Het enige dat een rijder vandaag te doen stond was het hoofd koel houden en goed blijven kijken. Een haakse bocht die ineens opduikt uit het stof van je voorganger kan je zomaar de hele rally kosten. Dat is dat ene plaatsje winst niet waard. De tijden liggen zo dicht bij elkaar dat je eerder verliest dan wint volgens Sjaak.

Het was een korte proef van 175 kilometer en een lange verbinding van 838 kilometer en dat is een lange saaie zit. Het zitvlees is wakker geschud in elk geval en de motor is op een vrij korte special flink wakker gemaakt. Dat de special zo kort was kwam voor Sjaak eigenlijk wel goed uit. Er was geen gelegenheid om van te voren goed te testen met de nieuwe motor in de warmte omdat het die dag regende. Als er iets aan de hand blijkt te zijn met de motor wat door het niet kunnen testen over het hoofd is gezien, is het niet zo fijn als je een proef voor de boeg hebt van 300 kilometer.

De 175 kilometer die er vandaag echt op snelheid gereden is, was genoeg om nog iets tegen te komen. Gwen is nu aan het werk aan de motor omdat bijvoorbeeld de voorrem te heet werd en Sjaak daardoor wat druk verloor tijdens het remmen. Ook de afstelling van de hoeveelheid benzine mag aangepast worden. Hij was wat “te rijk” afgesteld.

Morgen is een heftige dag met de op één na langste proef. Die is namelijk maar liefst 518 kilometer en dan blijft er nog 107 kilometer verbinding over. De route gaat van Villa Carlos Paz naar San Juan.